131 - حوادث - 1398/10/22

آتش زده ؛

موشک ِ دروغ ،

آبان ِ خسته را

#حسین_زرتاب

132 - پرواز آخر - 1398/10/23

سنجاق شده
لاله های واژگون ِ سرخ
با غیبتِ ستارگان ِ شب
در قابِ آسمانِ نیلی وطن

دلگیر باران است
دانه میانِ حجم ِ انتظار ِ سبز

#حسین_زرتاب

سه - 133 - امتناع ِ رأی - 1398/10/23

پروانه بود ؛
رای کبود من
پَر کشید و رفت

روی لاله های سرخ
خط ِ
پوتین ِ آشنا

#حسین_زرتاب

پنج - 134 - تعارض - 1398/10/23

دست تو شاخه زیتون
خشاب او
خالی از فشنگ

سرخ بود ؛
ذهنِ سردِ خیابانِ اعتراض
حد فاصل سرباز و دانشجو

#حسین_زرتاب

سه - 135 - رقاصکِ حجاب - 1398/10/25

دور می کند ؛
اندیشه متفاوتِ مرا
سر و صدای ِ
رقاصکِ حجاب

دو - 136- بی پناه - 1398/10/26

چتر فراگیر
در ،
سجیل ِ عذاب
کتاب هایی بود ؛
که ،
نبود ( نخواندیم )

#حسین_زرتاب

سه - 137 - تداوم - 1398/10/26

تک درختی که در او وسوسه رویش بود
سوخت در آتش ِخاموش ِ کویر
شعله اش اغوا کرد ؛
قلبِ مجروح ِ مرا
باد خاکسترِ من را به هواخواهی او
برد تا همینه ابر کبود
بارش واژه ی سرخ
شعر شد در تن ِ تبدار ِ زمان
جاری شهر ِ سکوت

#حسین_زرتاب

دو - 138 - امید - 1398/10/28

دنبال می کنم ؛
نگاه ِ سبز تو را
تا افقِ سرخفام ِ آسمان
زنده می کند ؛
ذهنیت ِ سرد ِ مرا
بهاران ِ آرزو

#حسین_زرتاب

دو - 139 / جاوید - 1398/10/29

زاده می شویم ؛
از گمنامی پنهانِ بطنِ خاک
تا طلوع ِ سرخ ِ لاله ها

پذیرا می شود ؛
تکرارِ تاریکِ مرگ را ،
خاموشی خوشخواب ِ سکوت

جاودانه خواهد شد ؛
در بستر ِ همواره جاری زمان ،
کردار ِ نیک ِ ما

#حسین_زرتاب

140 - بینام -1398/10/30

اگر من ریشه در خاکم
کمی دستان من آزاد
میان ِ گیسوان ِ بی شمار باد
تو را من دوست می دارم
عزیزِ جانِ جانِ من
وطن، همواره بی سامان

#حسین_زرتاب